Eh paano kung wala akong makuhang trabaho? Pa’no lang naman? Alam mo ‘yun. Parang ang sakit lang. Naghirap ako mag-aral ng limang taon. Tapos wala pala akong makukuhang trabaho. Ang sakit. Iniisip ko pa lang, ang sakit sakit na. Pero siyempre mashado lang akong nag-iisip. Ni hindi pa nga tapos ‘tong Masters ko eh. Bale, isang bwan na lang. Pero, pa’no nga kung walang kompyanyang may gusto sa’kin? Eh wala naman kasi talagang binatbat resume ko kumpara sa mga kasabayan ko. What the fuck.
SAME SENTIMENTS :(
